همانطور كه در ابتداي اسفند ماه ذكر شد در جلسه‌ي صد و بيست و نهم به بررسي ترانه‌هاي 4 تن از اعضا مي‌نشينيم.

با ما باشيد:

///////////////////////////////////

ترانه: پدربزرگ

ترانه‌سرا: محمدرضا بابايي فر

از روزي كه مادربزرگُ دق داد...

دنبال يه دختر سوسوله افتاد

دنبال يه زندگي رمانتيك

آبروشو دو دستي داد دست باد

 

از روزي كه مادربزرگُ دق داد

شب عزا ريشاشو شيش تيغه كرد

بي‌خيال پچ پچ همسايه‌ها

بعد دو روز دختره رو صيغه كرد

 

معجون چيپس و الكل صنعتي

خوراك هر شب پدربزرگه

تا گرگ و ميش تو كافه‌هاي تهرون

با يك نگاه حريف صدتا گرگه

 

تازگيا به جاي سيخ و ترياك

خودش رو با قرضاي اكس مي‌سازه

وقتي هميشه روي دور باخته

زندگيشم توي قمار مي‌بازه

 

پدربزرگ عاشق اروتيكه

عاشق تيپ مانكن بوتيكه

پدربزرگ تو كافه‌ها پلاسه

پدربزرگ عازم لاس وگاسه

 

چن روزيه با همسر عزيزش

جهان سومُ به گند كشيدن

نمي‌دونم از ويروس اچ.آي.وي

به جز مرض به چي ديگه رسيدن؟

 

پدربزرگ از دوره‌ي رضاخان

دچار به بيماري شديده

چن روزيه تو كوچه‌هاي شمرون

دنبال يه مادمازل جديده

///////////////////////////////////

ترانه: نمي‌بخشمت

ترانه‌سرا: پريا تفنگساز

نمي بخشمت، نه نمي بخشمت

چه جوري بايد دردُ حاشا كنم؟

چه جوري تو چشماي معصوم تو

كس ديگه اي رو تماشا كنم؟

 

خيابون يادم مي‌ندازه دردمو

تموم شبام وقف بيداريه

خيال مي كنم خاطراتم فقط

يه فيلم تراژيك تكراريه

 

رو پيشوني شب قدم مي زنم

خيابون منو زير پل مي بره

بدون تو حسرت، كنار تو شك

نفهميدم آخر كدوم بهتره؟!

 

مقصر منم، من كه خوبم هنوز

دارم پا به پاي تو جون ميكَنم

توخوبي مث اولين برف سال

مقصرمنم من، مقصر منم

 

تو رودخونه‌ي يخ قدم مي زني

نمي ترسي از جاده اي كه سُره

شبيه دو تا مرغ دريايي ام

خيابون منو مثل سگ مي خوره

 

نمي بخشمت، نه نمي بخشمت

چه جوري بايد درد حاشا كنم؟

چه جوري تو چشماي معصوم تو

كس ديگه اي رو تماشا كنم؟...

///////////////////////////////////

ترانه: سه، يك رويا

ترانه‌سرا: محمد بكراني

 

گریه، بارون، من، تو، دیوار

دستات، دستام، دورن انگار

 

لبخند بی تو هرگز، اما

تکرار شب بی  تو  هرجا

 

من خیس از عشق، تو شک تردید

ای کاش چشمات، ای کاش می دید

 

می دید از تو دستام  پوچه

وقتی باشی  شب  می کوچه

 

برگرد حالا، برگرد بی تو

من می‌شمارم  تا سه، یک، دو

 

سه یک رویا، سه خیلی دور

دستام، دستات، شاید  تو گور

///////////////////////////////////

ترانه: زودباش

ترانه‌سرا: روزبه آزادي

ساعتُ كوك كن رو پنج و نيم

فردا هزار و يه كار داريم

بعدش بايد زود بريم تو شهر

دو سه تا بنگاه قرار داريم

 

ساعتو كوك كن روي الان

به جاي خوابم يه پلك بزن!

چرا يهو كپ كردي رفيق؟

خب توام يكي شبيه من!

 

الان مي‌بندن بانكا، بدو

سرويس شركت...!! يالا، بدو

موهاتُ ول كن توام حالا

مي‌دونم مُردي، اما بدو

 

زنم براي ناهار امروز ساندویچ کالباس بار گذاشته

آقاجون روي طاقچه به جاي قلیون يه پاکت سیگار گذاشته

كي بین ما و دلخوشيامون اين همه سيم خاردار گذاشته

كي ما رو اينجور، راحت و ساده، يه عمره كه سر كار گذاشته

 

جنازه ها مي‌رسن خونه

لباسامون ما رو مي‌كنن

ملت با يه دنيا شوق و ذوق

هي پاي فوتبال چرت مي‌زنن

 

زندگي به سبك ماراتن

زود مي‌گذريم از كنار هم!

يابوها انگار تشنه‌شونه!

اي واي تو بودي؟ نفهميدم!

 

سلام، چطوری؟ چه مي‌كني...

با زندگی چاي نپتوني؟

بازديد عيدو يلدا ميام...

اما به شكل تلفني

 

يكي براي خودش تو هر ماه دو سه دقيقه كنار گذاشته

يكي‌ام انگار بعد از سه، چار سال، امشب با روياش قرار گذاشته

كي بین ما و دلخوشيامون اين همه سيم خاردار گذاشته

كي ما رو اينجور راحت و ساده يه عمره كه سر كار گذاشته

///////////////////////////////////

با توجه به گذشت چند هفته از منتشر شدن آلبوم "سكوت سرد" از كاوه يغمايي اولين جلسه‌ي اسفندماه را به بررسي اين آلبوم اختصاص داديم. برنامه‌ي اسفندماه خانه‌ ترانه اصفهان نيز به صورت زير به استحضار مي‌رسد.

 

 

ترانه‌هاي زير نيز براي يررسي در اين جلسه از آلبوم سكوت سرد انتخاب شده‌اند:

(تمام ترانه‌ها از روزبه‌ بماني و تمامي آهنگ‌ها و تنظيم‌ها از كاوه‌ يغمايي‌ است.)

///////////////////////////////////////

ترانه: اولين حرف

حرف من ، حرف خودم نیست
حرف خاکه ، حرف ریشه‌ست
حرف دیروز ندیده ، حرف فردا و همیشه‌ست
صحبت سکوت سردِ آدمای توی قابه
حرف این صورتکا نیست، حرف اون ور نقابه
حرف تردید یه نسله میون رفتن و موندن
بین خوابیدن تا ظهر یا دم سحر پریدن
یکی باید بگه آخر من و تو کجای کاریم
وسط یه راه روشن یا هنوزم توی غاریم
یکی باید بگه آخر چرا رنگ ما پریده؟
چرا با این همه عینک هیچ کسی ما رو ندیده؟

تو بگو اگر که حرفام ، واسه تو شنیدنی نیست
منِ امروز و نگاه کن ، دیگه عکسهام دیدنی نیست
حرف آخر رو نمی‌گم ، تا نگی خوابت پریده
هرکی رو دیوار گوشش ، آخرین حرف رو شنیده

حرف تردید یه نسله میون رفتن و موندن
بین خوابیدن تا ظهر یا دم سحر پریدن
یکی باید بگه آخر من و تو کجای کاریم
وسط یه راه روشن یا هنوزم توی غاریم
یکی باید بگه آخر چرا رنگ ما پریده؟
چرا با این همه عینک هیچ کسی ما رو ندیده؟

///////////////////////////////////////

ترانه: ساده

همه چی ساده شروع شد
تو مسیر یه خیابون
توی یک غروب پاییز
زیر چتر خیس بارون

یه نگاه ساده از تو
یه سلام ساده از من
چندتا لبخند دروغین
چند قدم پیاده رفتن
چندتا پرسش از گذشته
چندتا حرف کودکانه
دل زدن به قلب دریا
یه سوال عاشقانه

همه چی ساده شروع شد
ساده مثل دل سپردن
مثل عاشق شدن تو
مثل عاشق شدن من

هر قدم که با تو رفتم
هنوزم به خاطرم هست
کوچه ها تموم نمی شد
حتا کوچه های بن بست!

همه چی ساده شروع شد
تو مسیر یه خیابون
توی یک غروب پاییز
زیر چتر خیس بارون

///////////////////////////////////////

ترانه: نسل سوخته

یکی جای دست و پاهاش، دادنِش چندتا ستاره
یکی اون ستاره‌هارم، جای دست و پاش نداره
یکی‌مون شد پاره پاره، یکی مونده نیمه کاره
یکی برگشته، تو سنگر، استخووناشو بیاره

بگو نسل ما کجا رفت؟ نسلی که اومد بباره؟
نسلی که از آیینه رد شد، بی صدا به یک اشاره؟
نسلی که می خواست زمینُ توی آسمون بکاره؟
حتا آسمونش امروز توی قابی از حصاره؟

اون که قامت بلندش، سپر این سرزمین بود
روی خاک سرد غربت، پیِ یک قطعه بیاره
خیلیا پیاده رفتن، خیلیا شدن سواره
یکی دیگه جون به شب باخت، یکی دیگه شد ستاره!!

یکی جای دست و پاهاش، دادنِش چندتا ستاره
یکی اون ستاره هارم، جای دست و پاش نداره
یکی مون شد پاره پاره، یکی مونده نیمه کاره
یکی برگشته، تو سنگر، استخووناشو بیاره

///////////////////////////////////////

ترانه: تب 0

توی کوچه تو سرما، یکی هر شب می سوزه تو خواب
تا تو کنار یه ساحل، بسوزه تنت از آفتاب
تو رو چه به مرگِ یه کوچه خواب
خودتُ تو ساحل بزن به خواب

واسه خوابِ تو پشتِ این نقاب
سر خیلی ها رفته زیرِ آب

بسوزون
اونو که تو کوچه خوابتو می بینه
اونو که رو تنش هنوزم جای ترکش و جای مینه

بسوزون
تنشُ تا سر راهِ تو نشینه
اونو که واسه تو، دوتا پاش عمریه که زیر زمینه

///////////////////////////////////////

با ما باشيد.